السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
447
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
زيرا هميشه بيمناك است و نمىداند چه وقت فرستادهء خدا براى گرفتن جانش مىآيد . به تحقيق من شما را بر حذر داشتم و اگر بشناسيد ، آگاه كردم و اگر پند گيريد ، شما را پند دادم . پس در پنهان و آشكارا از خدا بترسيد و نميريد مگر در حالى كه مسلمان هستيد : و هركس آيينى غير از اسلام را برگزيند ، هرگز از وى پذيرفته نمىشود و در آخرت از زيانكاران است . » 721 - ( 49 ) ابن بكير ( از عبيد بن زراره ) روايت مىكند كه به امام صادق عليه السلام گفته شد : « شخصى ربا مىخورد و آن را آغوز ( اولين شير مادر ) مىنامد . امام عليه السلام فرمود : اگر خداوند مرا بر او مسلط كند ، گردنش را مىزنم . » 722 - ( 50 ) حسن بن زياد عطار روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « سه گروه در پناه خداوند هستند تا او از حساب ، فراغت يابد : كسى كه هرگز تصميم به زنا نگيرد ، كسى كه هرگز مالش را با ربا درنياميزد و كسى كه هرگز به دنبال آن دو نرود . » ارجاعات گذشت : در روايت بيست و نهم از باب يكم از بابهاى تشهد از امام عليه السلام سوال شد : « معناى اين سخن نمازگزار در تشهدش چيست ؟ آنچه حلال و پاك است از خداست و آنچه پليد و ناپاك است از سوى غير خداست . امام عليه السلام فرمود : مقصود از آنچه پاك و حلال است ، روزى و در آمد حلال است و مقصود از پليد و ناپاك ، رباست . » و بنگر باب سىام از بابهاى استحباب حقوق را كه در آنها مطالبى بر حرمت ربا دلالت مىكند و در روايت ششم از باب دهم از بابهاى وجوب حج فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « هركس از چهار راه مال به دست آورد ، در چهار چيز از او پذيرفته نمىشود . هركس از راه خيانت يا ربا مالى به دست آورد . . . » و در روايت هفتم فرمودهء امام عليه السلام كه : « چهار چيز در چهار چيز پاداش داده نمىشود : خيانت ، نيرنگ ، دزدى و ربا در حج ، عمره ، جهاد و صدقه . » و در روايت يكم از باب هفتاد و هفتم از بابهاى جهاد فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به اين شرط از اهل ذمّه ، جزيه مىپذيرفت كه ربا نخورند . » و در روايت دوم ، مانند سخن پيشين آمده و در پايان آن اضافه شده : « هركس چنين كند ، حتماً از پيمان خداوند و پيامبرش صلى الله عليه و آله خارج شده است . » و در بسيارى از روايات باب يازدهم از بابهاى مبارزه با نفس ، مطالبى گذشت كه بر گناه كبيره بودن رباخوارى دلالت مىكند .